Viyana de ma xêle zameti onti

ALİ DİKME

Viyana de ma xêle zameti onti. Demê vıren de zofe reyi ma vesan u tesan mendime. Ma dür ra vındene vatene, “ni de goştê xoji esto çino”. Ya ki, “no werino nêwerino”! Zamete mao vıren zon bi. İ zamete bin, je zon zor nêbi. Ey des rojo ke Viyana de biyo. Nat u bota fetelime, vame “rau bımusime”.

Reumanplatz ra biyo raşt, tene vorde şiyo. Tramvaye 6ine uza ra verenara. Çever mever pıra çinebi. Ma bilete zere de guretene. Mı bileta xo gurete. Cae roniştene nêmendbi. Mılet temeqiyo pera! Xêle şime. Nahet u ihet de niyadon. Van, “biyo vind”. Hata Westbahnhof şiyo, uza amune war.

Westbahnhof, garê treno bi. Şiyo zerê gari. Tene feteliyo. Dı-hire mordemi ame peser, qesey kene. Şiyo nejdi ke Tırki qesey kene. Mı gos naro ser ke jübin ra kar pers kene. Ezik şiyo lewê ino de vındeto. Sılam da cı. Jukek mı ra pers kerd:

– Tı kotirawa?

Mı cuab dacı:

– Ez Desim rawo.

– Ezik Bingol rawo. Tu key ama?

– Dı-hire rojo itaro.

– Tu Almanki zonena?

– Tove vo, ju qesê dinu nêzonen!

– Tu ki tere mına.

Mı namê ni mormeki pers kerd.

– Namê mı Hüseyin Müldüro. Ma tu koti vındena?

– Viyana 10ine de Heim Hans esto, uza manon.

– Ez u heti ser son, be piya şime.

– Ez xorê kar fetelin. Tı qe ju terji naskena?

– Belko piye mı zoneno. Ez hona amune, ez nêzonen.

Ma pia ameyme Viyana 10ine. Hüseyin Müldür nia vat:

– Nero bıra, vane ita pawılka asfalti esta. Na kotiya?

– Ez nêzonen bıra. Nıka derezaye ma ke amey cıra pers keme.

Mı çay naro ser, tene non ard. Ma nonê xo werd, çayê xo sımıt. Derezaye ma Qemer am. Ma cıra pers kerd.

– A pawılka na dota, vat Qemeri. Peydo mısnen ra sıma.

Peydona şime, pawılka diye. Mılet amo kıncune xo vurnene, sone çe. Qute ma gına zerê ma. Pero isonen ra vejiye, her caê xo qertiso, o zıft temeqiyo kıncu ra, dest u pay zıft de biye vind.

Ma ke na halê karkerdoğo di, Uşen (Hüseyin Müldür) nia vat:

– Bıra, ma vesaniye ra nêmerdime! Ni pero sae ke merde!

Mı be Uşeni pia, ma vengê xo nêwet, peyser ameyme çe. Apê mı Qemer ame, ma deyr ra ki pers kerd.

– Firma ma mordem cena.

Apê Qemeri, roza bine cıre ca beli kerd, vake “be uza to tey ben”. Bıra Uşeni, nia kar di. Ni xona mı virdere! Heq, rametiya xo ro asto kero, caê xo cenet bo. Rew şi heqiya xo.

 

ali.dikme@chello.at