Apê Uşen ebe roneni, mı ebe thüyo xo kerdbi mırd!

ALİ DİKME

Oxtê de mı be apê mı Uşenê Tikmu, Pırdê Sur ra hata Gola Tikmu raê ra hawalen kerde. Ap Uşenê Tikmu, nıka ra xêyle serri raver şi heqiya xo. Caê xo cenet bo!

Ma, Pırdê Sur de taye purti guret. Barê mı heqvo, ye Apê Uşeni hem ju heqvo, hem ki ju çualo. Ma ke arajê dewa Saldaği kerd lete, tene araşiyayme ra. Ez hona domon biyo. Apê Uşen, endi zeweciaye bi. Zımelê xuye rındek bi.

Uza ra uştime ra, hata Heniye Şinav-del şime. Verê bonanê Bava Mıstafay de ma solığ guret. Dewa ma de darunê yemis çine bi. Ma xo re dewonê bino ra yemis ardene. Verê bonunê Bava Mıstefay de ki ju thüye biye. Ma awa xo sımıte, şime bınê thüye ke Bava Mıstefa hawo non weno. Eke ma dime, venga ma ki da.

– Bêrê noni ser!

Apê Uşen şi, ez verê çever de mendune. Mı heqvê xo naro, veciyo dara thüye ser. Mı xêyle thüy werdi. Peydo, Apê Uşen ama tever, ez ke nêdiyo veng da. Mı cuab da cı:

– Apo, ezo thüye ser dero. Çıko?

Ora dıma, rametli Bava Mıstafay tene herediya.

– Nero, tı uza sekena, uza ra bêwar, wesan menda!

Apê Uşen, cera vero:

– Bava, çıra heredina. Ma zere de xo kerd mırd, roneniya Cewe werde. Lazek ki ita ebe thüyo xo kerdo mırd. Ha thüy werde, ha roneni! Hurdemena ki ye tuye.

Na arê de ez thüye ra amune war. Apê Uşen:

– Bara mı kuya Ali? Ma raê ra hawalime. İson, hawalê xo re nia keno!

Bava Mıstafa:

– Tikme, to ronen werda, eyi ki thüy werde. Nıka tı çıra lazek ra mılq kena. Eke mırd nêbiya to re roneniya bine pozeme. Hama seveta thüyuna qe qal mêke, tore thüy çine!

Ora dıma Bava Mıstafa cera ra mı:

– To re helal vo ciğere mı. Mı xore yaraniye kerde. Thüy qıdayê sıma bijere.

Dina sewtu mala, keş de nina. İ hurdemena ki şiye heqiya xo. Caê inu cenete bo. Ma bilanunê ma ra zofê çi mısayme. Caê perune ki cenet bo.

NUSTE VIRENİ ...